Invloed Arthur Hesselbach [Arts Dialogue]

Hugo van Bolhuis (muzikant) over de invloed van Arthur Hesselbach op de groep “DB70” tijdens 2 weken van intensieve repetitie in Düsseldorf in de zomer van 1970.

… in the summer of 1970 four of us went to perform in the European Dawnbreakers group known as “DB 70”. About 25 youth from about twenty countries spent two weeks of intense, challenging and exciting rehearsal in Düsseldorf with the hired professional Dutch choreographer, Arthur Hesselbach. We expected him to teach us steps and routines and to rehearse a script with us for a conventional show much like that of the first international Dawnbreakers, but it was going to be quite a different thing. There was no script. He just trained us to listen to and to respond to each other and to the environment, and work with simple props like long sticks and scarves. In two weeks he lead us through a process, after which we were able to make our own script in one day. And we would be able to adapt our show to local circumstances: sometimes an enormous outdoor stage of stone with stairs leading up to a castle-wall, at other times a lovely small theatre or a church. In Hamburg we were in the huge Auditorium Maximum, a hall where the Beatles had once performed.

Our show followed these themes: the development of humanity by becoming self aware, then discovering matter and using it in a materialistic way, the development of world conflict as a result of that (complimented with stunning stroboscopic lighting) and finally the establishment of world unity. In that last part the lights would turn to the warmest colors and we would sing our songs (some of them arranged by the Garcias).

Because of the diversity of our group and a lot of talent we could incorporate lovely touches such as live Persian dance (thank you Asar), American Gospel (thank you Cecilia), an Elvis Presley hit (thank you Ginger) and a part of Tchaikovsky’s violin concerto (thank you: Bijan).

We traveled in a bus, performing almost every evening for 4 ½ weeks in; Germany, Luxemburg, Belgium, France, Switzerland, Lichtenstein, Austria, Germany, Denmark, and The Netherlands. Our show improved as we traveled and at times the audience was wildly enthusiastic or deeply moved. The whole tour was broadly covered by the media (newspaper, radio and television). Of course we had a secret weapon in our PR group, a real American movie-star: Linda Marshall.

It was a very inspiring and exciting tour and so the four Dutch members of the group returned to the Netherlands with more enthusiasm than ever for our Dutch Dawnbreaker group, which was also trained by Arthur Hesselbach.

 

shortlink:  i1c.nl/197007

Verjaardag Schoolhoofd

26 okt. 1966 oefenen met 32 personen.

  • Begonnen met oproep spanningen
  • Toen met instrumenten op bewegingen, direct naar de groep, iniatief tot eigen interpretatie; ontstaan van schijngevechten
  • Twee spelers reageren op elkaar op de gong, groep reageert op beide gongen.
  • Spelontwerp door groepjes
27 okt. 1966 repetitie
28 oktober 1966: uitvoering einde ochtend op het feest van het schoolhoofd.
Enorm enthousiaste zaal (“Bis” geroep)
Even een improvisatie.
Collega’s waren sterk geïmponeerd van het gebeuren. De spanning die werd opgeroepen was voelbaar.

Adventkerk okt.1966

Repetitie in de Adventkerk.

Spel uitvoering op 22 oktober 1966. Opkomst: 61 jongelui.

  • Opbouw improvisatie ritme
  • opbouw ritme op 6 Djembee trommels en groepsbeweging
  • groep tegen de muur. losmaken in het vlak / opkomende spanning / meisjes werpen zich met een kreet in het veld
  • tegenstellingen tussen jongens en meisjes
  • 15 minuten ideëen uitwisselen in groepjes

Jongensgroep 15 okt. 1966

  • Grootste gedeelte “orkest” al in de zaal
  • Op toneel: Gong, Pauk, Tam-Tam, Tamboerijn
  • Begin: fluisterkoor begint na gongslag.
  • <<FRATER FLORIANUS>> Eindigt met schreeuw.
  • Tam-tam snel tempo, pauk langzaam, trommeltje antwoord, gevolgd door belltjes en dan rest van de instrumenten.
  • 10 dansers komen op
  • Tien stokken, 2 aan 2 in het midden.
  • Daarna volg nog veel meer, waarbij de zaal meezingt, “stokvechters” Ting-Tang-Ting-Tang-Tong-Tang naar elkaar toe bewegen, dan Ooooh Ooooh van elkaar af en uiteindelijk een kring.
  • We eindigen met een schreeuw:  Hoi!!!

Moederhuis Fraters (Tilburg)

Frater Salesius was een rijzige magere man van in de vijftig. Hij gaf wiskunde, zonder empathie of een sprankje humor. De Heer had hem een sombere roeping toebedacht. De Blijde Boodschap had hem geen vreugde gebracht en voor ons was hij de strengste.

Opgestookt door tekenleraar Arthur Hesselbach bereidden wij een tegenoffensief voor. Arthur was tegendraads en hekelde het Rooms-katholieke regime van onze MULO. Deze ‘leek’ met baard en lang haar tartte het corps door in de lerarenkamer tijdens de pauze een lunch te bereiden uit een pak Brinta, een fles yoghurt en rietsuiker. De fraters aten witte boterhammen met pindakaas uit plastic trommels.

Arthur bedacht het scenario en liet ons repeteren tijdens de tekenles. Zijn opdracht ‘smoel achter glaswerk’ had even geen prioriteit. Hij genoot van onze neiging tot rebellie en lachte revolutionair tijdens de generale repetitie.

In de middag hadden we Salesius. We vroegen ons af of we het durfden. Maar toen deze heerser zich tot het schoolbord keerde, lieten zesendertig leerlingen een hb-potlood op de grond vallen en doken weg onder hun schoolbank. Zesendertig hb-potloden, het klonk als voodoo. Doodse stilte in de klas, onder de tafeltjes was de spanning te snijden. Salesius werd geconfronteerd met een lege klas, de leegte van zijn roeping.

Na tien tellen kwamen wij weer in het gelid. Even zagen wij de frater met wijd opengesperde ogen in onze dagelijkse hel staren. Toen staken we de rechterwijsvinger omhoog en neurieden met dreigende bewegingen: ‘pssss…pssss….pssss’. Salesius was Salesius niet meer. Hij blokkeerde in al zijn vezels en liep met vuurrood hoofd en ingehouden woede de klas uit. Hij weigerde ons dat schooljaar nog les te geven. Wij zaten er niet mee.

 

Bron:  buskerblogs.blogspot.com/2009/10/fraters-2.html